Afsluitende column door programmacommissielid Huub Gubbels

Op een regenachtige dag in december 2016 belde Cule Cucic me met de vraag of ik zitting wilde nemen in de ZonMw-programmacommissie voor het Actieprogramma lokale initiatieven voor mensen met Verward Gedrag. Hij kwam bij mij terecht via Gerard Wiggers, destijds senior beleidsmedewerker Acute Zorg bij het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS). Aanvankelijk aarzelde ik, maar Cucic wist me over te halen om deel te nemen aan de eerstvolgende vergadering van de programmacommissie. Het ging immers maar om vier overleggen per jaar, zo begreep ik uit zijn verzoek. Tien dagen voor het eerste overleg van eind januari 2017, ontving ik de stukken. Het werden tien pittige dagen: ik moest me snel inlezen in de eerste 44 subsidieaanvragen, allen met een omvang van ongeveer 25 pagina’s. Zeker in het begin was het zoeken naar de vorm en de verwachtingen. Maar na enkele vergaderingen begon ik me redelijk thuis te voelen in de vraagstukken waar velen in het land tegenaan liepen en waar weinig echte samenwerkingsstructuren waren. Mijn interesse en betrokkenheid groeide steeds meer.

‘Door samenwerkingen met andere partijen aan te gaan krijgen ingezette plannen veel meer draagvlak, ook na afloop van de subsidieperiode.’

Beweging in kwetsbaarheid

Van januari tot en met juni 2021 besteedden ZonMw, VNG en Impuls Werkplaats onder de noemer Beweging in kwetsbaarheid’ aandacht aan verschillende thema’s die bijdragen aan een meer inclusieve samenleving met passende zorg en ondersteuning voor (psychisch) kwetsbare mensen. Met een maandelijkse talkshow, podcasts en publicaties.

Worstelingen

Vele verrassende aanvragen passeerden de revue. Soms waren het alleen hamerstukken, dan weer werd er hevig en langdurig gediscussieerd voordat een aanvraag werd goedgekeurd, afgekeurd of aangepast moest worden. Ik zag ook de worstelingen van de aanvragers, want subsidie aanvragen vraagt meer dan één A4’tje. Hoe dien ik mijn aanvraag goed in? En hoe kan ik de noodzaak voor mijn plannen voldoende onderbouwen? Samenwerkingen aangaan met andere partijen was bijna altijd een vereiste. Op die manier krijgen ingezette plannen veel meer draagvlak, ook na afloop van de subsidieperiode. Want dat is natuurlijk de bedoeling: het vliegwiel moet blijven draaien om de problemen en zorgen voor en over mensen met verward gedrag blijvend te verbeteren.
Naast de algemene vergaderingen werden er subcommissies gevormd. Logischerwijs nam ik zitting in de commissie Acuut. Ook daar werd geworsteld. We spraken over terreinafbakening tussen enerzijds de reguliere vervoerders en anderzijds de nieuwe spelers op de markt. En hoe moest dat vervoer er dan uiteindelijk uitzien? Prikkelarme bussen, of toch maar reguliere ambulances? Uiteindelijk besloot de minister van VWS in juni 2019 om de verantwoordelijkheid voor vervoer zowel voor als na beoordeling bij de 25 vergunninghouders voor ambulancezorg in Nederland neer te leggen. Zij kunnen zich natuurlijk laten bijstaan door organisaties met veel ervaring in de GGZ.

Waardevolle ontmoetingen

De afgelopen vier jaar zijn omgevlogen. Ik heb vele waardevolle commissieleden leren kennen, maar wil één van deze bijzondere mensen toch graag uitlichten: Ineke van der Zande. Ik heb veel van haar mogen leren. Voor de commissie en zeker ook voor mij was het erg verdrietig dat we begin dit jaar afscheid van haar moesten nemen. Ineke was niet alleen als inhoudsdeskundige enorm betrokken bij de commissie, maar vooral ook als mens.

Huub Gubbels
Lid ZonMw-commissie Actieprogramma Verward Gedrag
Voorzitter Transmuraal Incidenten en Calamiteiten Melden (TICM) bij Netwerk Acute Zorg Limburg

Meer informatie

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: Onderkant website