12 mei is de internationale dag van de verpleging: een dag om de verpleging te bedanken en aandacht te vragen voor de (ontwikkelingen in de) beroepsgroep. In deze interviewreeks geven 8 verpleegkundigen en een lector hun visie op de ontwikkeling van hun vak en de huidige situatie.

Margreet van der Cingel is lector leiderschap en identiteit in het verpleegkundig domein aan de NHL Stenden Hogeschool en het Medisch Centrum Leeuwarden.

‘Kennelijk kunnen we nu wel de kop boven het maaiveld uitsteken’

Marjon van Aalten is sociaal verpleegkundige bij de gemeente Utrecht. Haar werkdagen zien er nu met de corona-crisis totaal anders uit.

‘Verpleegkundigen weten heel goed wat nodig is, ze zijn praktisch, slim en snel’

Kim de Groot werkt als wijkverpleegkundige bij Thebe in Oosterhout en als onderzoeker bij het Nivel. Toen de corona-crisis uitbrak, besloot ze onmiddellijk haar uren bij Thebe uit te breiden.

‘Hier kan geen teambuilding tegenop’

Ingrid Brokx is verpleegkundig specialist jeugd en voert al jaar en dag de taken uit van de jeugdverpleegkundige en arts op het consultatiebureau 0-4 jaar voor JGZ in Almere.

De corona-regels doen de laagdrempelige aanpak van consultatiebureaus teniet

Janet Marringa werkt als coördinerend begeleider in een (woon)huis voor mensen met een verstandelijke beperking. Zij werkt bij Middin.

‘Het maakt niet uit of iemand hoger of lager op de ladder staat’

Afkemarij ten Hoeve-Heida is avond-, nacht- en weekendhoofd in het Medisch Centrum Leeuwarden. Zij is ook lid van de Verpleegkundige Advies Raad (VAR) in het MCL.

‘Voorheen waren we een ziekenhuis met afdelingen, nu zijn we één groot team’

Marieke Goris is wijkverpleegkundige, adviseur bij Vilans en projectleider van een werkplaats verzorgend leiderschap.

‘Het is opvallend dat bestaande en nieuwe kennis razendsnel wordt gedeeld’

Linda Riethoff is kwaliteitsverpleegkundige bij verzorgingshuis/woonzorgcentrum Havenlicht in Pernis.

‘Mensen met dementie beseffen dat hun partner of kind niet geweest is’

Nandl Lokhorst is sociaalpsychiatrisch verpleegkundige bij GGZ Rivierduinen, locatie GGZ Haagstreek/Zoetermeer.

Ook als deze coronatijd voorbij is, blijf ik wandelen met cliënten

Een greep uit de reacties van/over verpleegkundigen in de (sociale) media

Sabine Uitslag:

Vandaag voor het eerst sinds jaren weer aan het bed gestaan als verpleegkundige (zonder BIG). Ik vond het echt reuze spannend om weer te beginnen!

Sabine uitslag met mondkapje


Met name omdat het een VVT-instelling betreft waar een corona-uitbraak is. Op de afdeling waar ik mocht helpen werden de RIVM-richtlijnen gehanteerd. Dus we gingen aan het werk met mondkapje en plastic wegwerphandschoenen. Op ‘mijn’ afdeling waren al 4 mensen, bewoners, met het coronavirus (bewezen) besmet. Ik zeg met opzet ‘bewezen besmet’. Want na het zingen van ‘lang zal ze leven’ (omdat ze vindt dat ze jarig is vandaag..) en na de verzorging die ik haar gaf bleek dat ze verschijnselen vertoonde van Corona.. Heel veel vaste zorgmedewerkers zijn inmiddels uitgevallen.

Wat ik echt niet begrijp is waarom niet alle zorgmedewerkers op zo’n afdeling waar een uitbraak is volledig (!) worden beschermd. Niet wachten tot het er meer zijn dan 4?! Het is toch super logisch te verwachten dat het virus om zich heen slaat. Het is Russisch roulette als je het mij vraagt! Zorgmedewerkers maar juist ook deze zeer kwetsbare bewoners, moeten preventief beschermd worden! Ik heb het nu ook zelf aan den lijve mogen ondervinden, dit kan echt niet! Naast meer ‘beschermende maatregelen’ is er ook ‘beschermend leiderschap’ nodig!

Bron: LinkedIn-pagina Sabine Uitslag

Column: Hulde voor de echte helden!

Het is lang geleden dat er met zoveel waardering over de zorg werd gesproken. En toch bekruipt mij de laatste week meer en meer een gevoel van onbehagen. Niet zozeer vanwege deze berichten. Maar juist vanwege datgene wat we niet of nauwelijks te zien, te lezen, te horen krijgen. Waar zijn de berichten over de ervaringen van de verzorgenden en verpleegkundigen in de verpleeghuizen, in de woonzorgcentra, in de thuiszorg, van de begeleiders in de gehandicaptenzorg? Hoe komt het dat we hun verhalen zo veel minder terugzien in de media? Is het omdat de mensen die in deze sectoren werken veel minder snel naar buiten treden met hun verhalen? Dit dóe je toch immers voor 'je mensen'; je kunt hen toch niet in de steek laten?

De verzorgenden en verpleegkundigen in de verpleeghuizen, woonzorgcentra en thuiszorg en de begeleiders in de gehandicaptenzorg werken in relatieve onzichtbaarheid in omstandigheden die vaak veel meer dan het uiterste van hen vragen. En toch staan ze zonder aarzelen klaar om te doen wat er gedaan moet worden voor de meest kwetsbare mensen in onze samenleving! Daarom verdienen juist zíj ons ultieme respect en onze ultieme waardering.

Lees de volledige column op RD.nl

Janneke de Man-van Ginkel

Janneke de Man


Janneke de Man-van Ginkel is universitair hoofddocent bij de afdeling Verplegingswetenschap van het UMC Utrecht.

Pieterbas Lalleman

Mooi te zien hoe we in korte tijd een team van experts en onderzoekers rondom leiderschap van verpleegkundigen hebben weten te mobiliseren, zoals Arjan Verhoeven, waardoor we binnen een week alle VAR-voorzitters kunnen spreken voor een interview over hun rol bij COVID-19 en herstarten reguliere zorg.

Ik schat dat we tussen de 60-70 interviews doen met dus een hele hoge response!  #yearofthenurse #verpleegkundigleiderschap #houdvol

Bron: LinkedIn-pagina Pieterbas Lalleman

De uitkomsten van het onderzoek zijn 11 mei 2020 gepubliceerd in Zorgvisie.

Anita Wydoodt

Verpleegkundigen zijn nu onze helden, en straks?

Als lid van de Raad van Bestuur van het Elisabeth-TweeSteden Ziekenhuis (ETZ) ben ik bijzonder trots op onze eigen helden: onze verpleegkundigen. Het is ook mooi en ontroerend te zien hoe dat gevoel breed in de hele samenleving leeft. Het applaus was hartverwarmend en heel terecht.

Tegelijkertijd maak ik me zorgen. Want als ik heel eerlijk ben, zijn verpleegkundigen meer gebaat bij een goede visie op de toekomst van hun vak, en daarbij behorende beleidsmaatregelen.

In het ETZ zijn we nu al meer dan 5 jaar systematisch aan het werken aan de ontwikkeling van de verpleegkundige beroepsgroep. Ik ben ervan overtuigd dat juist deze investering zich nu loont in deze crisissituatie. Verpleegkundige teams zijn gewend om samen te werken en om klinisch te redeneren. We zien dat nu terug in hoe ze hun werk doen in barre tijden. Dat vermogen moeten we stimuleren en faciliteren de komende ­jaren. Want dat hebben we nodig.

Lees verder in het Brabants Dagblad (20-4-2020)

Meer informatie

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: Onderkant website