‘Ik vond het afgelopen jaar spannend, er is zoveel gebeurd op coronagebied. Tot mei vorig jaar heb ik als invaller in de wijkverpleging gewerkt. Dat was een zware tijd, vooral om te zien in welke heftigheid de ziekte kan toeslaan.', vertelt wijkverpleegkundige en adviseur Marieke Goris.

Ik werd daar geconfronteerd met mensen die overleden of heel benauwd waren. Daardoor ben ik anders naar mijn eigenlijke werk als adviseur bij Vilans gaan kijken. Ik kan wel zeggen dat een jaar lang thuiswerken zwaar is, maar direct aan het bed staan is zoveel zwaarder. Ik verbaas me over het enorme doorzettingsvermogen van deze mensen ondanks de grote druk die ze ervaren.

Portretfoto Marieke Goris
Marieke Goris viel tijdelijk in als wijkverpleegkundige en werkt daarnaast als adviseur bij Vilans.

Herstelzorg na corona thuis

Vanaf mei heb ik mijn huidige functie weer opgepakt en heb ik me vastgebeten in het ontwikkelen van kennisproducten over de herstelzorg na corona thuis. Want niet iedereen wordt natuurlijk ernstig ziek, maar sommigen moeten wel heel lang herstellen. Welke disciplines zijn daarbij betrokken? Denk aan huisarts, wijkverpleging, ergotherapeut, fysiotherapeut, maar ook de psycholoog. Het bleek dat zij elkaar niet goed wisten te vinden. Uiteindelijk hebben we een infographic ontwikkeld waar per discipline staat welke rol ze kunnen oppakken.

Contact onderhouden lastig

Mijn werk is wel veranderd. Het is lastiger geworden om contact te onderhouden met zorgverleners en verzorgenden. Ze hebben minder tijd waardoor het lastiger is een bijdrage te leveren aan onze projecten. In december en januari hebben sommigen met een contract van 24 uur 10 dagen achter elkaar 8 uur per dag gewerkt. Heel begrijpelijk dat ze dan minder ruimte hebben, maar we hebben ze wel hard nodig voor de input. Want ook zij hebben zoveel kennis en waardevolle ideeën. Ik ben ze dus heel dankbaar dat ze het belang van hun bijdrage blijven zien.

Meer luisteren

Je ziet helaas dat de overheid en media vooral aandacht hebben voor verpleegkundigen in ziekenhuizen, maar elders in bijvoorbeeld de wijkverpleging, de gehandicaptenzorg, GGZ en verpleeghuizen is er ook een grote druk. Dat zijn degenen die de ziekenhuizen moeten ontlasten. Ik zou graag een standaard plek aan tafel willen zien voor verpleegkundigen en verzorgenden. Ik ben zo ontzettend trots op al deze mensen die nog overeind staan, maar ook op degenen die wel zijn omgevallen omdat ze zichzelf hebben weggecijferd. Naar deze mensen moet veel meer geluisterd worden. Zij weten hoe dingen werken en kunnen nuances aanbrengen die nu vaak ontbreken.

Dag van de Verpleging

12 mei, de geboortedag van Florence Nightingale, is de internationale dag van de verpleging. Een dag om de verpleging te bedanken en aandacht te vragen voor de (ontwikkelingen in de) beroepsgroep. In 2020 stond de verpleging door de coronacrisis dagelijks in het middelpunt. Terecht, want verpleegkundigen werken in alle sectoren binnen de gezondheidszorg en hebben in deze coronatijden een cruciale rol in preventie, behandeling, nazorg en ondersteuning. Daarom hebben we toen 8 verpleegkundigen en een lector gevraagd naar hun visie op de ontwikkeling van hun vak in relatie tot de coronapandemie. In mei 2021 hebben we een aantal van hen gevraagd om terug te blikken op het afgelopen jaar en opnieuw naar de toekomst van het vak te kijken.

Redactie Kim Nelissen (KimTikt), eindredactie ZonMw

Meer informatie

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: Onderkant website