Alisha Zwaan werkt bij stichting Triade. Daar zorgt zij voor mensen met een verstandelijke beperking. De afgelopen tijd kregen zij en haar collega’s het flink voor hun kiezen. Binnen de organisatie was namelijk een uitbraak van het coronavirus. Alisha beschrijft wat ze de afgelopen tijd heeft meegemaakt.

‘Ankerpad is een woonboerderij waar 15 mannen wonen met moeilijk verstaanbaar gedrag en een ernstig verstandelijke beperking. Vaak hebben zij ook nog allerlei soorten stoornissen en problematieken. Al met al een pittige, maar zeker een zeer leuke doelgroep waar altijd uitdaging te vinden is.

Een aantal weken geleden hebben wij een uitbraak gehad van het coronavirus. We zijn nu langzamerhand aan het opkrabbelen. Er is nog steeds een aantal collega’s herstellende van het virus. Door de uitbraak moesten we allerlei maatregelen nemen die voor cliënten erg verwarrend zijn. Ik vertel jullie graag wat ik de afgelopen tijd heb meegemaakt.’

Wie is Alisha Zwaan?

‘Ik ben sinds 2010 werkzaam op locatie Ankerpad bij stichting Triade. Ik begon als begeleider en daarna ben ik een aantal jaar persoonlijk ondersteuner geweest van 5 cliënten.

Sinds een jaar ben ik meewerkend teamcoördinator. Dit houdt in dat ik een meer coachende rol heb naar de teams toe en verantwoordelijk ben voor het reilen en zeilen binnen de locatie. Daarnaast ben ik lid van de Klankbordgroep Praktijkprofessionals van het ZonMw-programma Gewoon Bijzonder.’

Donderdag 12 maart

‘Het coronavirus begint zijn opmars aardig te maken in Nederland. Ook wij nemen een aantal maatregelen op onze locatie door meer te letten op hygiëne en vaker te desinfecteren. Er wordt een crisisteam opgericht binnen de organisatie voor het geval er ergens corona opduikt. Verder worden alle vergaderingen, scholingen et cetera afgezegd. Dit om er voor te zorgen dat áls er iets gebeurt en er extra inzet gevraagd wordt, er minder druk ligt op het personeel. Ouders mogen nog op bezoek komen en cliënten mogen naar huis, maar dit wordt wel afgeraden vanuit Triade. Cliënten hebben op dit moment nog niet veel last omdat we tot nu toe alles nog normaal voor ze kunnen laten verlopen. Wel is al een aantal vrijetijdsactiviteiten stopgezet, bijvoorbeeld zwemmen.’

Donderdag 26 maart

‘Een van mijn collega’s meldt zich ziek en wordt vrij vlot daarna opgenomen in het ziekenhuis. Daar wordt hij een aantal dagen later positief getest op het coronavirus. Vanaf dan gaat het snel. Cliënten krijgen verschijnselen en er worden nog meer begeleiders ziek. Sommigen hebben alleen last van verhoging, anderen zijn flink ziek. Er zijn op dit moment nog geen beschermende middelen voor het personeel. Denk aan mondkapjes, beschermende kleding. Ook wordt onze dagbesteding op eigen terrein gesloten voor cliënten die van buiten onze locatie komen.’

Dinsdag 31 maart

‘We worden als woning in isolatie gezet. Er gaat een brief uit naar ouders en verwanten dat cliënten niet meer naar huis mogen en dat er geen bezoek meer mag komen. Nu gaan cliënten ook merken dat het anders is dan normaal. Alle activiteiten die eerder nog door konden gaan, zoals sporten en muziekles, worden allemaal stopgezet. Ook wordt een van onze kwetsbaarste cliënten in isolatie gezet en vanuit zijn kamer begeleid. Degenen die kunnen praten, beginnen vragen te stellen waar wij als begeleiding ook geen antwoord op kunnen geven. We proberen de cliënten zoveel mogelijk in het hier en nu te houden. Er komt een noodpakket onze kant op met wat beschermende middelen. Maar dat  is lang niet voldoende voor het aantal collega’s dat aan het werk is.’

Vrijdag 3 april

‘Er komt na ongeveer een week werken zonder voldoende bescherming eindelijk goed materiaal onze kant op. Dit houdt in: beschermende kleding, mondkapjes, handschoentjes.

Eigenlijk is het op dit moment dweilen met de kraan open, omdat het virus al flink zijn gang heeft kunnen gaan. Ongeveer een derde van het personeel is ziek of heeft verschijnselen waardoor ze niet mogen komen. Dit houdt in dat het personeel dat er nog staat flink overuren draait en mensen die vakantie hebben worden terug geroepen om extra te gaan werken. Verder worden er mensen ingezet die anders op dagbesteding werken en nu zonder werk zitten.

Cliënten vinden het maar raar hoe wij erbij lopen, er ontstaat onrust. Sommigen vinden het best, maar anderen trekken de mondkapjes af. Weer anderen lopen door alle onduidelijkheid zo vast dat ze agressie vertonen naar zichzelf en begeleiders toe.’

Zaterdag 4 april

‘Voor onze cliënten is het allemaal onduidelijk. Maar ook onder het personeel ontstaan zorgen, omdat zij het virus mee kunnen nemen naar huis. Naar hun partner of kinderen die extra vatbaar zijn voor het virus.

Collega’s die klachten hebben of hebben gehad, kunnen nu getest worden op het virus. Dit gebeurt ook, en bij een aantal is de uitslag "positief". Maar omdat zij geen klachten meer hebben, mogen ze wel gewoon werken. Dit zorgt ook voor onrust, want zijn ze misschien nog besmettelijk? Al met al proberen we er het beste van te maken met elkaar. En vooral de rust te bewaren voor onze cliënten, zodat zij zo min mogelijk last hebben van alles wat er op de locatie en daarbuiten speelt.’

Zorgen en onzekerheden

‘Op het moment lijkt de gehandicaptenzorg een ondergeschoven kindje. Dit hoor ik ook terug van collega’s. Het gaat met name over de ziekenhuizen en verpleeghuizen, terwijl wij ook met kwetsbare mensen werken. Daarbij hebben onze cliënten een laag niveau en snappen zij het begrip "anderhalve meter afstand" niet, of bijvoorbeeld "hoesten in je elleboog".

Afstand nemen is bij de dagelijkse verzorging ook niet mogelijk, omdat bijna al onze cliënten hierbij hulp nodig hebben. Wij lopen als personeel op deze manier een behoorlijk risico qua gezondheid door het tekort aan beschermende middelen. Dit is bij ons op de locatie al gebleken. Cliënten en medewerkers hebben elkaar aangestoken. Er zijn een hoop zorgen en onzekerheden voor ons als personeel.’

Creatief zijn

'Wij hebben het voordeel dat we een dagbesteding op eigen terrein hebben. Zo kunnen we de cliënten voor wie de dagbesteding dicht is hier aan het werk houden. Op die manier hebben ze toch een zinvolle daginvulling. Nu we met cliënten en begeleiders gebonden zijn aan de woning proberen we creatief om te gaan met de situatie. Denk aan zelf een sportuur organiseren buiten op het grasveld, disco houden op de dagbesteding, die op vrijdagavond leeg is.

Ook facetimen we met ouders en cliënten die dit kunnen. Voor ouders is het nu ook moeilijk dat ze niet bij hun kind op bezoek kunnen komen of dat cliënten die normaal naar huis gaan dit nu niet kunnen.

Gelukkig werken we met zeer gemotiveerde mensen die zich allemaal met hart en ziel inzetten voor het welzijn van onze cliënten. Hierdoor hebben we de afdeling de afgelopen weken redelijk draaiende kunnen houden. En de best mogelijke zorg kunnen leveren gezien de omstandigheden.’

ZonMw en corona-onderzoek

De coronacrisis heeft verstrekkende gevolgen voor iedereen. Om de negatieve gevolgen van de coronapandemie te beperken zijn kennis, praktische oplossingen en onderzoek nodig. Daarom financiert ZonMw onderzoek naar corona in een speciaal COVID-19-programma. Het onderzoek richt zich op de thema's diagnostiek en behandeling, zorg en preventie en maatschappelijke dynamiek. De eerste onderzoeksprojecten gaan deze zomer van start. Bekijk voor de meest actuele informatie www.zonmw.nl/coronaonderzoek

© ZonMw 2020

Redactie Adriënne Bel Fotografie Robert Tjalondo

Meer lezen?

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: Onderkant website