Ariënne Wunderink is participatieprojectleider van het project ‘Dit ben ik!’. Welke gevolgen heeft de coronacrisis voor haar en de mensen die ze wil bereiken? ‘Voor jongeren in de jeugdzorg is het best pittig.’

Wat dacht je toen je de persconferentie van zondag 15 maart zag?

‘Ik dacht: “Oh jee, daar gaan we.” Ik had van andere landen gehoord dat ze in lockdown gingen, en dacht: nu zijn wij aan de beurt.’

foto van een vrouw die op een whiteboard schrijft met een stift
Ariënne Wunderink

Ligt je project nu stil of kun je nog verder?

‘We kunnen gelukkig verder met ons project. We ontwikkelen samen met Pluryn en de Radboud Universiteit een app die jongeren in de jeugdzorg meer inzicht in en meer regie over hun behandeling moet geven. Veel jongeren hebben namelijk het gevoel dat hun behandeling niet over hen gaat en ontvangen (half)jaarlijks een standaardvragenlijst die hen niet veel verder helpt. Maar met de app ga je als jongere met je behandelaar in gesprek over wat jij zelf belangrijk vindt, welke doelen je wil halen of waar jij meer inzicht in wil krijgen en wat je dus precies wil monitoren.

We zijn eind 2019 begonnen en hebben de afgelopen maanden veel input opgehaald. De focusgroepen met jongeren en behandelaars zijn net afgerond en we hebben al een wireframe – een schets – van hoe de app eruit zou moeten komen te zien. Nu is het aan de ontwikkelaar. Als deze situatie heel lang duurt, dan wordt het misschien lastig met het testen van de app. Maar voorlopig kunnen we vooruit.’

Welke (creatieve) oplossing heb je bedacht om nu toch (deels) verder te kunnen?

‘We hebben niet echt creatieve oplossingen nodig in dit stadium. Met videobellen blijven we in contact, we vergaderen één keer in de zes weken met elkaar.’

'Het is voor iedereen een lastige tijd, maar voor kwetsbare jongeren is het nóg uitdagender.'

Hoe gaat het met je achterban?

‘Ik heb zelf niet direct contact met jongeren die nu in behandeling zijn, maar ik hoor via collega’s dat de coronacrisis voor jongeren in de jeugdzorg best pittig is. Hun dagbesteding of werk valt weg. En door alle maatregelen en voorwaarden die zorgaanbieders nu opzetten is het voor veel jongeren lastig om het terrein af te gaan of om bijvoorbeeld familie te bezoeken.  Dat is zwaar voor hen. Het is voor iedereen een lastige tijd, maar voor kwetsbare jongeren is het nóg uitdagender omdat ze voor dergelijke zaken afhankelijk zijn van anderen. Ze zitten ook met veel vragen, en die kunnen ze niet altijd kwijt. Hun begeleiders moeten ook wennen aan de nieuwe situatie, zoeken zelf ook nog naar antwoorden en zijn daarom soms minder beschikbaar of bereikbaar voor jongeren.'

Tot slot: hoe zit je er zelf bij?

‘Ik werk net als iedereen thuis. Het werk gaat door, maar het is wat chaotischer. En het videobellen is wel even wennen en best intensief. Maar door de situatie ontstaan er ook mooie initiatieven. Bijvoorbeeld van jongeren die bezig zijn met een platform met inspiratie en tips voor andere jongeren die thuis moeten blijven. Het geeft veel energie dat ik zulke initiatieven mag ondersteunen en zo een klein steentje bij kan dragen aan de positieve vibes in deze tijd.’

© ZonMw 2020

Tekst Lucinda van Ewijk Foto Ariënne Wunderink / Pixabay

Meer weten?

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: Onderkant website