Jeroen Veltheer is coördinator van het project 'De VN-ambassadeurs versterken elkaar'. Hoe verbind je een paar honderd ambassadeurs met elkaar als geplande bijeenkomsten niet door kunnen gaan?

Wat was je eerste gedachte n.a.v. persconferentie van zondag 15 maart?

‘De regio Drenthe had op 8 mei een eerste bijeenkomst voor 80 ambassadeurs georganiseerd. Ik dacht, als dat maar goed gaat, als we dat maar halen.’

Ligt je project nu stil of kun je nog verder?

‘Een paar weken geleden bleek dat het niet haalbaar is, althans niet een bijeenkomst zoals wij het in gedachte hadden. Nederland kent nu zo’n 400 ambassadeurs voor het VN-verdrag Handicap, velen zijn zelf ervaringsdeskundigen. Zij weten dus heel goed waar de behoefte ligt in hun eigen leef- en werkomgeving en vragen aandacht voor dit verdrag. De ambassadeurs ‘opereren’ nu veelal alleen, zo voelt het ook voor hen. Nu hebben we op de website een kaart waarop je ziet waar alle ambassadeurs zitten. Maar de drempel is net iets te hoog voor sommigen om zelf het contact te leggen. Om de mensen in dit netwerk echt met elkaar te verbinden, zodat kennis gedeeld wordt, wilden wij 3 bijeenkomsten organiseren. Vanwege het budget starten wij met 5 regio’s. Maar ja, dat wordt nu wat lastig.’

Is er een (creatieve) oplossing om nu toch (deels) verder te kunnen?

‘Onlangs belden we met de kartrekkers van de regio’s met de vraag; wat nu? De meesten suggereerden om een planning te maken vanaf september. We hebben de hoop dat het moet lukken om de 3 bijeenkomsten binnen de tijd van het project te organiseren.’

'We willen dat de ambassadeurs kennis met elkaar maken. Hoe gaan we dit nu vormgeven?'

En videobellen, is dat een optie?

‘Toevallig hebben de regio’s Drenthe en Brabant vorige week geëxperimenteerd met videobellen. Dit verreist wel het een en ander. We willen namelijk dat de ambassadeurs kennis met elkaar maken. Hoe gaan we dit vormgeven? Misschien in kleinere groepjes, aparte chatrooms? Afijn, hoe het videobellen bevallen is, delen ze op 30 april met elkaar. Zo hoeft niet iedere regio zelf het wiel uit te vinden. Ook is dan de persconferentie geweest en weten we misschien meer. Duurt het langer, dan moeten we bepaalde keuzes maken.’

Tot slot…hoe gaat het met je achterban?

‘In 2013 heb ik dit ambassadeurschap bedacht. Ik ken dus veel mensen .. en zij mij. Dagelijks weten zij mij goed te vinden. Ik heb het gevoel dat de meesten zich neerleggen bij de situatie.
Het werk ligt nu voor een groot deel stil voor hen, ze kunnen niet meer bij elkaar komen of bij hun gemeente of ondernemers op bezoek.
Er zijn ook 7 overige regio’s die nog geen kartrekkers hebben. Een regio buiten het project is afhankelijk van een krachtige kartrekker die zelf initiatief neemt. Het is jammer dat zij nu niet zo goed weten hoe zij verder moeten gaan. Terwijl de situatie in Nederland juist ideaal is om andere vormen zoals videobellen te gaan benutten. Gelukkig nemen zij soms contact met mij op. Laten we hopen dat we elkaar snel kunnen ontmoeten, live of online.’

De eerste ZOOM bijeenkomst van de kartrekkers uit de deelnemende provincies op 23 maart. Van links naar rechts en boven naar beneden: Heleen Hartholt (Assen, social media), mijn persoon (Donderen), Annemieke Goudsmit (Zaanstad/Noord-Holland), Pieter Licht (Koarnjum/Friesland), Alex de Vos (Axel/Zeeland) Sjoerd van Heesch (Waalwijk/Noord-Brabant) en Astrid de Wollf (Dongen/Noord-Brabant). Nog niet bij de meeting op dat moment is Hendrik Jan Menninga (Tynaarlo/Drenthe).
De kaart van Nederland met daarop alle VN-ambassadeurs.

Kijk hier voor meer informatie over het project 'De VN-ambassadeurs versterken elkaar'.

© ZonMw 2020

Tekst Claudia Hoezee Foto Jeroen Veltheer/ Pixabay

Naar boven
Direct naar: InhoudDirect naar: Onderkant website